Witaj na naszym serwisie!

Znajdziesz tutaj informacje dotyczące mechaniki maszyn rolniczych, uprawy gleby oraz sposoobów jej nawożenia.

Witaj na naszym serwisie!

Znajdziesz tutaj informacje dotyczące mechaniki maszyn rolniczych, uprawy gleby oraz sposoobów jej nawożenia.

Witaj na naszym serwisie!

Znajdziesz tutaj informacje dotyczące mechaniki maszyn rolniczych, uprawy gleby oraz sposoobów jej nawożenia.

Witaj na naszym serwisie!

Znajdziesz tutaj informacje dotyczące mechaniki maszyn rolniczych, uprawy gleby oraz sposoobów jej nawożenia.

Witaj na naszym serwisie!

Znajdziesz tutaj informacje dotyczące mechaniki maszyn rolniczych, uprawy gleby oraz sposoobów jej nawożenia.

 

Urządzenia pomocnicze opryskiwaczy

Urządzenia pomocnicze opryskiwaczy przeznaczone są m. in. do napełniania zbiornika opryskiwacza cieczą. W tym celu często stosuje się smoczki zasysające (inżektory), w których wskutek wypływu niewielkiej ilości cieczy przez odpowiednio ukształtowaną dyszę uzyskuje się podciśnienie w przewodach rurowych, pozwalające na zassanie cieczy i podniesienie jej na pewną wysokość.

Lance

Lance krótkie jedno-, dwu- lub wielodyszowe stosuje się do opryskiwania niskich roślin, lance dużej długości używa się do opryskiwania drzew. Do opryskiwania drzew stosuje się również lance o dużym zasięgu, połączone długimi przewodami elastycznymi z wysokociśnieniowymi opryskiwaczami ciągnikowymi. Przy zastosowaniu odpowiedniego układu dysz opryskiwacze mogą być również użyte do zwalczania chwastów przez opryskiwanie herbicydami.

Dysze z komorą wirową

Dysze z komorą wirową wykonane są w kształcie cylindrycznej komory, do której ciecz pod ciśnieniem doprowadzana jest wąskim kanałem po linii stycznej do obwodu komory. Krzywizna ścianki komory wirowej zmusza strugę cieczy do zmiany kierunku przepływu, wskutek czego powstaje krążenie cieczy i wzmożenie ruchu burzliwego. Wskutek wprawienia cieczy w ruch wirowy i działania występującej przy tym siły odśrodkowej, drobne kropelki cieczy wytryskują z otworu opryskiwacza w postaci stożkowatego strumienia. Dysze opryskiwaczy tego typu mają zastosowanie zarówno przy opryskach potowych, jak i sadowniczych (przy małych opryskiwaczach ręcznych). Dają one dostatecznie dobre i równomierne rozpylenie cieczy przy stosunkowo niskich ciśnieniach (około 3 at). Charakterystyka płynu przez dysze zależy zarówno od rodzaju dyszy, jak i jej regulacji . Ważne jest, aby krzywe rozdziału płynu przy opryskiwaniu płaskim szeregiem dysz były zbliżone do krzywej Gausa, istnieje bowiem wówczas większe prawdopodobieństwo, że suma wydatku wszystkich dysz będzie cechować się dobrą podłużną równomiernością działania. Końcówki dysz opryskiwaczy ręcznych zamocowuje się na lancach połączonych przewodem elastycznym z opryskiwaczem. W zależności od rodzaju pracy stosuje się różnorodne rodzaje lanc.

Dysze z wkładką śrubowo-wirową

Dysze z wkładką śrubowo-wirową są najbardziej rozpowszechnione. Ciecz podawana przez pompę przedostaje się do kołpaczka, w którym musi przejść przez spiralne kanały wkładki wirowej lub wichrowato nawiercone otwory płytki wirowej, powodujące ruch wirowy cieczy, po czym ciecz z dużą prędkością jest wyrzucana na zewnątrz przez otwór dyszy o średnicy 0,7—3 mm. Otrzymywany stożek rozpyłu zależy od odległości otworu dyszy od wkładki wirowej, przy czym przy większej odległości otrzymuje się kąt rozwarcia stożka niniejszy, i odwrotnie. Tego typu dysze opryskiwaczy nadają się zarówno do opryskiwań polowych, jak sadowniczych i wymagają większych ciśnień (10—25 at) niż dysze otwarte, gdyż ciecz musi pokonać duży opór przepływu w kanalikach śrubowych i w przejściu przez otwór dyszy przy burzliwym wypływie.

Dysze uderzeniowe

Dysze uderzeniowe wykonuje się z płytką lub czopkiem uderzeniowym. Rozpylenie cieczy następuje wskutek uderzenia cieczy o płaszczyznę prostopadłą do osi wylotu strumienia. Wówczas dookoła wylotu wąskiej szczeliny (mniejszej od 1 mm) tworzy się jak gdyby film z cieczy, który w małej odległości po wyjściu ze szczeliny rozrywa się na drobne kropelki. Dysze takie pozwalają na uzyskanie szerokiego strumienia rozpylonej cieczy przy bardzo dużej równomierności i jednorodności wielkości kropli. Dysze uderzeniowe stosowane są coraz częściej w opryskiwaczach polowych. Główną zaletą tego typu dysz jest uzyskiwanie w czasie pracy dużej szerokości strumienia rozpylonej cieczy, co ma duże znaczenie dla budowy opryskiwaczy polowych, pozwalając bez zmiany szerokości roboczej belki polowej na zmniejszenie liczby dysz. Wadą ich jest potrzeba dokładnej regulacji odległości blaszki uderzeniowej od otworu. Przy nieprawidłowej regulacji następuje skapywanie części cieczy po obudowie dyszy na rolę, co może spowodować poparzenie roślin.

Dysze szczelinowe

Dysze szczelinowe stanowią odmianę dysz otwartych, w płytce czołowej dyszy od jej wewnętrznej strony jest nacięty podłużny rowek, w którego środku znajduje się otwór wylotowy. Od zewnętrznej strony płytki znajduje się taki sam rowek, lecz nacięty prostopadle w stosunku do pierwszego na głębokość około 3—4 mm. Dopływający do dyszy strumień cieczy zostaje rozdzielony na dwa strumienie skierowane przez rowek ku środkowi otworu. Strumienie te zderzają się w otworze i rozbite na krople wytryskują na zewnątrz. Rowek zewnętrzny, od którego ścian bocznych odbijają się krople, nadaje rozpylonemu strumieniowi stożek rozpyłu o przekroju eliptycznym.

Dysze opryskiwaczy ciśnieniowych

Dysze opryskiwaczy ciśnieniowych w zależności od przeznaczenia można podzielić na połowę i sadownicze. Dysze opryskiwaczy polowych rozpylają ciecz zadowalająco już przy stosunkowo niskich ciśnieniach (3—5 at) i dają krótki (1—2 m) strumień rozpylonej cieczy w kształcie szerokiego stożka. Takie dysze opryskiwaczy nadają się do opryskiwania krzewów i niskich roślin w uprawach polowych. Dysze opryskiwaczy sadowniczych mogą pracować tylko przy wysokich ciśnieniach (20—25 at i więcej), dając przy tym długi (8—10 m) strumień rozpylonej cieczy, niezbędny do dobrego opryskiwania wysokich drzew. W zależności od budowy można wyróżnić kilka grup dysz opryskiwaczy, a mianowicie: dysze otwarte (bez jakichkolwiek wkładek), dysze z płytką lub czopkiem uderzeniowym, dysze szczelinowe, dysze z wkładką lub płytką wirową, dysze z komorą wirową. Dysze otwarte używane są do opryskiwań grubokroplistych, kiedy zachodzi potrzeba zlewania drzew cieczą, np. przy opryskiwaniach zimowych, przy bieleniu drzew lub ścian pomieszczeń itp. Kołpaczek dyszy jest wewnątrz pusty, bez jakiejkolwiek wkładki.

Zawory przelewowe

Zawory przelewowe służą do samoczynnego utrzymywania wysokości nastawionego ciśnienia w przewodach tłoczących opryskiwacza, tym samym utrzymują one stałą wartość ciśnienia w dyszach opryskiwacza. Zawory przelewowe zabezpieczają również układ hydrauliczny opryskiwacza przed przeciążeniem, a nawet przed uszkodzeniem. Zasada działania zaworu przelewowego polega na regulacji wielkości odpływu nadmiaru cieczy podawanej przez pompę. W zależności od wstępnego napięcia sprężyny regulacyjnej zawór otwiera się przy wyższym lub niższym ciśnieniu w przewodach tłoczących opryskiwacza. Wysokość ciśnienia odczytuje się na manometrze umieszczonym na przewodzie tłoczącym przy zaworze przelewowym lub na powietrzni. Powrotny strumień cieczy odpływający przez zawór przelewowy do zbiornika spełnia funkcję mieszadła hydraulicznego.

Pompy opryskiwaczy

Pompy opryskiwaczy wykonuje się jako tłokowe, nurnikowe, przeponowe lub obrotowe. Pompy opryskiwaczy ręcznych wykonuje się najczęściej jako tłokowe jednostronnego działania, nurnikowe lub przeponowe. Niekiedy pompą tłokową wtłacza się powietrze do ciśnieniowego opryskiwacza ręcznego. Sprężone powietrze działając jako ciśnieniowy akumulator energii wytłacza płyn ze zbiornika podczas opryskiwania. Pozostałe pompy wymagają stałego napędu dźwignią podczas pracy, co jest czynnością stosunkowo męczącą. Pompy tłokowe (lub nurnikowe) opryskiwaczy silnikowych wykonuje się jako pompy podwójnego działania — różnicowe lub pompy dwustronnego działania. Pompy jednostronnego działania jednocylindrowe spotyka się tylko wyjątkowo. Wykonuje się je zwykle jako dwu- albo trzycylindrowe w celu zmniejszenia impulsów cieczy, wynikających z okresowości pracy tłoka. W celu dalszego wyrównania pulsacji ciśnienia pomp tłokowych stosuje się powietrznie. Powietrznie włącza się albo równolegle do głównego przewodu ciśnieniowego, albo szeregowo, albo też łączy z dwoma dopływami od dwu cylindrów. W różnych odmianach stosowanych pomp stosuje się rozmaite odmiany zaworów ssących i tłoczących. Zawory te można podzielić na płytkowe metalowe lub z tworzyw podatnych (guma), grzybkowe lub kulowe. Pompy obrotowe stosowane w opryskiwaczach można podzielić na łopatkowe z łopatkami przesuwnymi lub podatnymi (gumowymi), wałeczkowe, zębate, z obrotowym tłokiem i odśrodkowe. Pompy obrotowe pracują bardziej równomiernie niż tłokowe i dają bardziej równomierny strumień płynu.

Mieszadła opryskiwaczy

Mieszadła opryskiwaczy umieszczone wewnątrz zbiornika z cieczą mają za zadanie niedopuszczenie do rozwarstwiania się substancji chemicznych i utrzymanie jednakowej koncentracji składników cieczy przygotowanej do opryskiwania, tak aby dysze opryskiwacza aż do całkowitego opróżnienia zbiornika pokrywały rośliny rozpyloną cieczą o jednakowej zawartości substancji chemicznych. Stosowane obecnie mieszadła w opryskiwaczach można podzielić na trzy zasadnicze grupy: mechaniczne, hudrauliczne i pneumatyczne (powietrzne). Mieszadła mechaniczne wykonane są przeważnie w postaci płaskich łopatek osadzonych na wale obracającym się lub wykonującym ruchy wahadłowe. Mieszadła, w których płaszczyzny łopatek ustawione są pod pewnym kątem do osi wału powodują podczas pracy przesuwanie się cieczy z jednego końca zbiornika w drugi, a tym samym intensywne jej mieszanie. Mieszadła śrubowe (o łopatkach wygiętych śrubowo) powodują przepływ cieczy wzdłuż wału mieszadła w jednym kierunku; powrót cieczy następuje przez części zbiornika nie objęte zasięgiem mieszadła. Mieszadła łopatkowe obracają się z prędkością od 100 do 800 obr/min, mieszadła zaś płytkowe poruszane są przeważnie ruchem wahadłowym, wykonując od 15 do 50 wahnięć na minutę. Mieszadła hydrauliczne są coraz częściej stosowane w obecnie produkowanych opryskiwaczach. W mieszadłach hydraulicznych ciecz powracająca z zaworu przelewowego wpływa do zbiornika przez jeden lub więcej otworów w dnie zbiornika lub w rurze położonej blisko dna zbiornika. Silne strumienie powracającej cieczy powodują krążenie zawartości zbiornika i ciągłe jej mieszanie. Mieszanie uważa się za dostateczne wówczas, gdy przez mieszadło przepływa około 20% pojemności zbiornika w ciągu minuty. Mieszadła pneumatyczne są bardzo rzadko stosowane, gdyż czynnikiem powodującym krążenie cieczy są najczęściej gazy spalinowe wtłaczane do zbiornika z cieczą bezpośrednio z rury wydechowej silnika, przy czym powstaje zawsze niebezpieczeństwo tworzenia się niepożądanych związków chemicznych spalin z roztworem i obniżenia przez to jego właściwości czynnych.